ujeżdżenie

Łagodnie i spokojnie

Przejścia i zatrzymanie. O przejściach mówimy wtedy kiedy koń zmienia chód np. ze stępa przechodzi w kłus, a następnie w galop – przejścia wstępujące. Gdy z galopu przechodzi w kłus a potem w stęp mówimy o przejściach zstępujących. Wraz z wyższym stopniem wtajemniczenia w jazdę konno zarówno przejścia jak i zatrzymanie powinno odbywać się z coraz większym wyczuciem i precyzją.

Aby koń mógł wykonać polecenia jeźdźca potrzebny jest system kodów. Jednym z ważnych punktów tego systemu jest działanie przerywane. Przerywane działanie pomocy pozwala dozować nacisk wywierany na konia. Efekt końcowy, jego siła i “czystość” zależy od częstotliwości powtórzeń. Inaczej zadziała pomocami jeździec chcąc przejść ze stępa do kłusa a inaczej chcąc konia zatrzymać. Co rozumiem przez pojęcie pomocy? Pomoce naturalne to: ręce, nogi, dosiad (bardzo ważny, gdyż bez dobrego dosiadu nie ma równowagi), głos jeźdźca. Natomiast teraz będę się koncentrować na pracy rąk i nóg. Dwie ręce w działaniu symultanicznym oraz nogi działając od tyłu w przód. Nie chodzi o zaciskanie łydek na bokach konia, bo to spowoduje, że koń będzie przyspieszał ale na ciągu ruchów: przykładam, odstawiam, przykładam, odstawiam. Aż do wykonania polecenia, wtedy zaprzestajesz działania pomocy. Możesz nawet pochwalić konia głosem lub drapaniem po szyi. Nie polecam klepania, konie nie lubią, gdy się je klepie. W naturze konie nie walą siebie nawzajem łbami ale drapią (grat, grat) plecy czy przód.

Wrócę do działania przerywanego. To ilość powtórzeń danego działania stanowi o skuteczności. Czyli zamiast ściskać coraz mocniej boki konia wykonujesz serie powtórzeń: przykladasz, odkładasz łydki. Ruchy są niewielkie, ale doskonale wyczuwane przez konia. Ten kod będzie zrozumiały dla konia, jeżeli dobrze siedzisz w siodle. Dobry dosiad to skuteczne działanie, bo pomoce mogą wtedy działać niezależnie. Co to oznacza w praktyce? Ręce są stabilne, nie szarpią za wodze. Jeździec, który traci równowagę ciągnie za wodze. Dlatego lepiej przytrzymywać się siodła albo grzywy konia. Dosiad to też podstawa porozumienia z koniem, to za pomocą dosiadu i działania pomocy koń orientuje się jakie zadanie ma wykonać. Dlatego ważne jest aby działanie było klarowne, nie zaburzone rozpaczliwymi ruchami jeźdźca kiedy łapie równowagę.

Pomoce stosowane przy przejściach: akcja symultaniczna obu rąk i obu nóg ale nie równocześnie. Jak ręce to nie nogi, i odwrotnie “mains sans jambes et jambes sans mains”. Akcja nóg bierze początek od bioder, które działają od tyłu w przód, następnie “otwarcie” uda i kończy się naciskiem łydki. Nie ma tutaj mowy o sile, tylko o ruchu, działaniu. Jeżeli ten ruch jest dobrze wykonany od poziomu bioder to powinieneś poczuć obniżenie pięty. Powtarzanie tej akcji powoduje, że koń reaguje coraz szybciej . To co może spowodować, że koń nie reaguje: 1.koń jest nieodpowiednio przygotowany do reagowania na pomoce – złe ujeżdżenie. 2. I tutaj ! zły dosiad jeźdźca, którego nogi wykonują nieprzewidziane ruchy. Jeździec uderza boki konia piętami, dziala od kolana z przodu w tył, unosi pięty.

Akcja rąk bierze początek w ciele jeźdźca, a nie w ramionach czy nadgarstkach. Chodzi o wywieranie palcami nacisku na wodze (ręka pianisty). Aby koń to odczuwał potrzebny jest stały kontakt z pyskiem, równo na obu wodzach. Góra ciała jeźdźca (korpus) musi być stabilny. Przejścia wstępujące: wyrównaj wodze, wykonuj łydkami ruchy przerywane, aż koń zakłusuje, następnie wsiadając w siodło i przesuwając zewnętrzną nogę za popręg wypchnij go do galopu. Przejścia zstępujące: przy stabilnym korpusie, podążając za ruchem konia zamyknij palce na wodzach, w żadnym wypadku ręka nie moze się cofnąć, wtedy koń broniąc się przed ręką uniesie głowę. Wsiądź w siodło, odchyl się w łopatkach do tyłu. Aby konia zatrzymać musisz wziąć pod uwagę, że obiekt w ruchu potrzebuje czasu na zatrzymanie podobnie jak samochód czy rower. Wykonujesz te same czynnosci jak przy przejściach zstępujących, aż do całkowitego zatrzymania, wtedy przerywasz działanie pomocy.

Błędy najczesciej popełniane: 1. działanie w ostatnim momencie. W ujeżdżeniu figury wykonuje się w określonych miejscach na czworoboku, jeżeli zareagujesz za późno, koń nie zdąży zareagować. 2. ściskanie łydek z uniesionymi piętami. 3. utrata kontaktu z pyskiem konia – luźne wodze. 4. siłowe używanie pomocy. 5. działanie pomocami, gdy koń wykonał już polecenie. 6. ściskanie konia nogami, aby zapewnić sobie stabilność.

Kasia Godefroy – Kasia z rancho – nauczyła się płynąć pod prąd. Przez trzynaście lat pracowała w hurtowni farmaceutycznej. Wyjechała jako opiekunka do dzieci w St. Nom La Breteche, nauczyła się języka francuskiego i zapałała chęcią zmiany życia. Kocha Paryż – miasto mody i beretów, czemu dała wyraz w powieści „Tango z koniem”. Fascynują ją królowie Francji, zna na ich temat mnóstwo anegdotek. Groom z pasją do kaligrafii, pracowała jako instruktor jeździectwa w klubie sportowym w Normandii; doprowadziła grupę młodych woltyżerek do Mistrzostw Francji. Obecnie prowadzi pensjonat dla koni. Podziwia: przyrodę, malarstwo Ingresa, muzykę Mozarta. Marzy o wyjeździe do Wiednia na Koncert Noworoczny, przy okazji chętnie odwiedzi Wiedeńską Szkolę Jazdy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.